2014 (verslag)

Benjamin Kok heerst op 19de ‘Slach om ‘e mar’

BURGUM – Benjamin Kok uit Jistrum heeft zaterdag de 19de editie van de
traditionele ‘Slach om’e Mar’ met start en finish in Burgum met overmacht
gewonnen. Hij nam meteen na de start het heft in handen en duldde daarna
niemand meer in zijn buurt. In iets meer dan 1 uur en 18 minuten liep hij daarna
het rondje om de Burgumer Mar en net als de andere deelnemers trof hij daarbij
prima loopweer: droog en zonnig en vooral niet te warm. “Ik heb lekker
gelopen”, aldus Kok na afloop.

Zonnige 19de Slach trekt veel belangstelling

Het was goed toeven, zaterdagmorgen tijdens de 19de aflevering van de ‘Slach om
‘e Mar’, het traditionele rondje om de Burgumer Mar. De zon scheen uitbundig,
het was droog en alleen de pittige oostenwind maakte het voor het gevoel
tamelijk fris. Voor lange afstandlopers dus eigenlijk ideale omstandigheden.
Slechts een paar stukken in het parcours profiteren bij de Slach nu eenmaal
niet optimaal van het ‘wâlden-effect’, het ‘smûk skaadzjend beamtegrien’ zeg
maar, maar voor de rest lopen de deelnemers door een prachtig coulissen-landschap
met luwte en schaduw, een fantastisch decor. De Slach zoals het evenement
genoemd wordt, is verdeeld in een aantal onderdelen. Het hoofdnummer is de
halve marathon, het rondje om de Burgumer Mar is iets meer dan 22 kilometer en
dus is een stukje voor de finish een streep getrokken waarop de deelnemers hun
exacte halve maraton tijd kunnen klokken. Ze moeten dan nog een paar honderd
meter lopen naar de echte finish vlak bij de Markt in Burgum. Dan is er de
11-kilometerloop, vroeger heette dat de ‘Lytse Slach’, omdat de route toen
voerde ‘om ‘e Lytse Mar’, tussen Sumar en de Burgumer Mar. Maar sinds een
aantal jaren gaat deze 11 kilometerloop de andere kant op, zeg maar naar het
noordoosten, richting Zwartkruis en Noardburgum. En dan is er sinds kort ook nog
een 6,5 kilometer loop speciaal voor leden van een paar loopgroepen. Het scala
wordt vervolmaakt door een wandelroute voor schoolkinderen en een vaste groep
lopers met een beperking. En dat alles maakt de ‘Slach om ‘e Mar’ tot een
onvervalst loopfestijn. Voeg daarbij de perfecte organisatie en natuurlijk het
onnavolgbare commentaar aan de finish van Jan SV Friesland Kooistra en het
plaatje is compleet. Sport zoals sport in feite bedoeld is, voor iedereen wat
wils, voor iedereen te doen en met een sfeer die de rauwe competitie verre
ontstijgt. Met andere woorden, het gaat niet om het winnen alleen, maar voor de
snelste deelnemers zijn wel degelijk prijzen beschikbaar, aandenkens eigenlijk
meer.

fris

Ik laat de start voor wat hij is, niet omdat het niet leuk is om dat hele
‘Durcheinander’ voor zo’n start te bekijken, maar meer om practische redenen.
Als ik eenmaal daar ben is mijn ervaring dat ik daar niet meer op tijd wegkom.
Dan heb ik dus veel te lang werk om de deelnemers ergens bij Eastermar weer op
te pakken. Ik ben gekomen om foto’s te maken en diezelfde ervaring leert dat je
dat het beste kunt doen als de deelnemers nog in groepen en groepjes lopen,
anders krijg je allemaal eenlingen. En dus zoek ik een plekje in Sumar, voor de
oude smederij van smid Haveman, een vrij uitzicht en een rijtje bomen die
blijkbaar de kapwoede ten bate van de Centrale As zijn ontkomen. Het is even
wachten, maar het is nog geen tien over elf, dan valt op de Markt in Burgum het
startschot, als de eerste deelnemer op de Knilles Wytseswei in zicht komt. Ik
herken Benjamin Kok en je hoeft geen deskundige te zijn om te voorspellen dat
hij deze 19de Slach zal gaan winnen, ook al zijn er pas een paar kilometers
gelopen. De man uit Jistrum heeft een stijl en een lichaamsbouw om jaloers op
te worden, zeker als je zelf ook ooit hebt ‘gelopen’. Als hij zo blijft lopen
schat ik hem op 1 uur en iets minder dan 20 minuten. Later zal blijken dat ik
er niet ver naast zit.

niets

Na hem komt een tijdje niets, hij heeft dus al een aanzienlijke voorsprong, en
langzaam komt dan de rest aan mij voorbij, waaronder ook de eerste vrouw. Later
blijkt dat Thea van der Meulen uit Sneek te zijn. Ondertussen trek ik de nodige
aandacht van mijn dorpsgenoten, sommigen denken dat ik een foto van de molen maak.
Anderen komen met heel andere suggesties: “De moaiste froulju komme pas
nei tolven”, of “wolst dyn nije skuon efkes sjen litte?” Aan
fantasie geen gebrek, terwijl ik toch alleen maar op een groep hardlopers zit
te wachten. “Kinst dat fuotbalfjild no noch noait fine?”, is ook wel
een aardige. Maar het opvallende is dat de meesten geen idee hebben dat de
Slach hier dadelijk langskomt, sommige weten zelfs niet wat de Slach überhaupt
is. Maar als je zelf van sport houdt heb je wel eens het idee dat iedereen net
zo’n liefhebber is als jij. En dat is natuurlijk een misvatting.

lint

Het blijft altijd een fabuleus gezicht, al die deelnemers in een lang lint
langs te zien trekken. En dan al die verschillende loopstijlen, er zijn er bij
die bijna dansend de kilometers onder de schoenen door laten glijden, maar er
zijn er ook bij waarbij je twijfelt of ze de volgende bocht wel zullen halen.
Meestal is die zorg trouwens ongegrond, want hoe beroerd sommigen ook lopen,
anderhalf uur later, voor sommigen wat meer, zie je ze toch weer bij de finish.
Saillant detail: tussen Benjamin Kok en de laatste deelnemer die mij passeert
zit dan al, na een paar kilometer, bijna een kwartier….

11 kilometer

Om ook een paar beelden van de 11-kilometerlopers op te vangen rij ik naar het
kruispunt van de Zomerweg en Noardermar. De eersten van de 11 kilometer zijn
dan al voorbij, maar daar kan ik weinig aan veranderen. De rest komt allemaal
langs in meer of minder gestrekte draf, aangemoedigd door roadmaster Ben van
Dalfsen die de lopers voorhoudt ‘dat het nog maar een paar kilometer is’. Hij
zegt er nog net niet achteraan ‘en dan wacht u eeuwige roem’, maar zo klinkt
het wel. Als alle lopers voorbij zijn, is het wachten op de eerste halve
marathonlopers en het verwonderd niet dat het nog steeds Benjamin Kok is die de
meute aanvoert. Die halen ze dus niet meer in, want zijn voorsprong is nog
altijd groot en hij maakt niet de indruk echt moe te zijn. Als de meesten ook
deze groep voorbij zijn rij ik naar de finish. Ik weet waar ik zijn moet
uiteraard, maar anders zou ik simpelweg op het sonore baritongeluid van speaker
Jan Kooistra kunnen afgaan, een soort verbale tomtom. Zonder Jan Kooistra kan
er eigenlijk geen meter gelopen worden in deze provincie. Jan kent iedereen en
iedereen kent Jan, en er is niemand meer ingewijd dan Jan Kooistra, hij kan van
verre aan de loopstijl zien wie er aan komt, nog ver voor hij het borstnummer
kan lezen. Bij de finish is het een drukte van belang, veel lopers hebben hun
eigen ‘omsittend laach’ meegenomen voor aan- en be-moediging en dat maakt zo’n
niet-wedstrijd bepaalde loop tot een sfeervol geheel. Bovendien zijn de
ambiance en het decor passend voor de gelegenheid en dus hoef je je hier niet
te vervelen. Ik zoek een plekje na de finish waarvandaan ik het gebeuren goed
kan gadeslaan.

wachten

Het is even wachten, maar als de klok naar 1 uur en 18 minuten verspringt, is
het zover, dan komt de eerste loper van de halve marathon om de hoek van de
Kwekerstrjitte. En een kleine halve minuut later is het Benjamin Kok die over
de finish snelt, met opvallend gemak zo te zien, het lijkt wel of hij helemaal
niet moe is. “Nou, wel een beetje natuurlijk”, zegt hij desgevraagd,
“maar de omstandigheden waren prima, ik kon lopen zoals ik wilde, het ging
lekker, ik heb in feite geen problemen gehad. We hoefden zelfs niet te wachten
bij de brug in Skûlenboarch, ze hielen de brug even voor ons open, dicht dus
eigenlijk. Je kunt de tijd die je staat te wachten natuurlijk wel weer
aftrekken, maar je bent toch je ritme kwijt, dus ik was wel blij dat zich dat
niet voordeed.” Hij liep eigenlijk een thuiswedstrijd: “Ja, dat is
wel aardig natuurlijk, om bij zo’n loop door je eigen dorp (Jistrum) te lopen,
maar de afstand wordt er niet korter door uiteraard.” En dan is het
wachten op de eerste vrouw, omdat de organisatie graag beide winnaars tegelijk
wil huldigen. Promotioneel wél, maar practisch niet echt een strak plan als je
het mij vraagt, want ik heb het vermoeden dat we nog wel even in ‘blijde
verwachting’ zullen blijven eer de winnares over de finish komt. Maar dan is
het toch zover, al zit er wel een half uur tussen, iets wat eigenlijk ook wel
te verwachten was. Sport-wethouder Doeke Fokkema reikt de fraaie glazen
plaquettes uit aan Benjamin Kok en Thea van der Meulen in het bijzijn van een
vertegenwoordiger van de Stichting Shoma, een stichting die
onderwijsbevorderende projecten uitvoert in Tanzania. Na afloop praat ik nog
even met Thea van der Meulen, de winnares bij de vrouwen. Ze staat erbij alsof
ze niet elke week een prijs in ontvangst mag nemen. “Is dat een juist
beeld?” vraag ik haar. “Ja, dat klopt wel, ik win wel eens wat, maar
niet echt veel, ik ben, zeg maar, afhankelijk van wie er allemaal meedoen. Als
de top van Fryslân meedoet kom ik niet aan het podium toe, maar dat is niet
erg, ik loop om het lopen en niet zozeer om te winnen. Maar dat maakt het
natuurlijk wel bijzonder als je dan een keer een loop zoals deze wint. Het was
trouwens echt een genoegen, ik ben hier al vaker geweest, ook vanwege de prima
organisatie en de schitterende route. Nee, deze plaquette krijgt wel een mooi
plekje bij mij thuis, zeker weten.”

uitslag

Deze 19de editie van de Slach om ‘e Mar werd dus bij de mannen op de halve
marathon gewonnen door Benjamin Kok uit Jistrum in 1.18.33, vóór Albert de
Bakker uit Wageningen 1.25.53 en Peter Sibma uit Garyp in 1.27.23. Bij de
vrouwen won Thea van der Meulen uit Sneek in 1.51.33 en zij ging daarmee Greet
Haarsma uit Ureterp met 1.53.14 en Marianne Visbeek uit Gytsjerk in 1.56.45
vooraf. De 11 kilometer loop werd bij de mannen gewonnen door Koos Jelmer de
Vries uit Leeuwarden in 40.36, en daar werd Kees Noppert, ook uit Leeuwarden,
tweede in 41.47. Derde was Lammert van Houten uit Opeinde in 42.17. Bij de
vrouwen was de snelste tijd voor Sjoukje Sytsma uit Burgum in 49.06, tweede en
derde werden respectievelijk Alberta van der Wal- Wijma in 52.09 en Inge
Wulffelé in 52.26. De 6,5 km werd een zege voor Jouke van der Veen uit Burgum
met 31.43 bij de mannen en Michelle Melessen uit Burgum in 33.38.

Binne Kramer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *